Ο τρίτος καβαλάρης εισάγεται στο 6:5-6: «Όταν το Αρνίο άνοιξε την τρίτη σφραγίδα, άκουσα το τρίτο ον να λέει: ‘‘Έλα’’. Κοίταξα, και είδα ένα μαύρο άλογο, που ο καβαλάρης του κρατούσε στο χέρι του μια ζυγαριά. Τότε άκουσα κάτι σαν φωνή να βγαίνει ανάμεσα από τα τέσσερα όντα και να λέει: ‘‘Ένα κιλό σιτάρι ή τρία κιλά κριθάρι θα φτάσουν ένα μεροκάματο· μην πειράξεις όμως το λάδι και το κρασί’’». Ο τρίτος ιππέας της Αποκάλυψης αναφέρεται σε έναν μεγάλο λιμό που θα συμβεί, πιθανότατα ως αποτέλεσμα των πολέμων και της αιματοχυσίας που θα έχει επιφέρει ο δεύτερος καβαλάρης.
Το μαύρο είναι στην Αγία Γραφή το χρώμα που συμβολίζει το πνευματικό σκοτάδι, μόνο που ο καβαλάρης του ευαγγελιστή κρατά μια ζυγαριά στο χέρι του, υποδεικνύοντας πως οι τιμές των σιτηρών είναι πολύ υψηλότερες από τις επικρατούσες σε καιρό ειρήνης ή αφθονίας. Το ψωμί λείπει λοιπόν, καθώς τα σιτηρά είναι πανάκριβα, γιατί όμως το λάδι και το κρασί δεν πρέπει να πειραχτούν; Γιατί αυτά ακριβώς χρησιμοποιούσαν οι χριστιανοί στα μυστήριά τους (λάδι ως Άγιο Πνεύμα και κρασί ως αίμα του Χριστού), κι έτσι πρέπει να παραμείνουν σε αφθονία.
Πολλές ακόμα ερμηνείες έχουν διατυπωθεί για να εξηγήσουν τον τρίτο καβαλάρη και τις προτιμήσεις της καταστροφής του, όλες πάντως συμφωνούν πως θα φέρει την πείνα και την ανέχεια στους απίστους, σε αυτούς που ζουν στο πνευματικό σκότος.
Ο τέταρτος καβαλάρης αναφέρεται στο 6:7-8: «Όταν το Αρνίο άνοιξε την τέταρτη σφραγίδα, άκουσα τη φωνή του τέταρτου όντος να λέει: ‘‘Έλα’’. Κοίταξα, και είδα ένα πρασινοκίτρινο άλογο· ο καβαλάρης του λεγόταν Θάνατος, κι από πίσω του ακολουθούσε ο Άδης. Τους δόθηκε η εξουσία να σκοτώσουν το ένα τέταρτο της οικουμένης με ρομφαία, με πείνα, με θανατικό και με τα θηρία της γης».
Ο συμβολισμός είναι εδώ εξόχως διαυγής: αυτός ο ιππέας φέρνει θάνατο και καταστροφή, μάστιγες και αρρώστιες. Και δεν είναι φυσικά το τέλος των δεινών, καθώς οι τέσσερις καβαλάρηδες της Αποκάλυψης είναι απλοί πρόδρομοι των χειρότερων κρίσεων και καταστροφών που θα έρθουν αργότερα στη «θλίψη τη μεγάλη» (7:14), όπως μας λέει ο Ιωάννης σε επόμενα κεφάλαια.
Το τέταρτο άλογο περιγράφεται ως «ωχρό» στη μετάφραση, στο πρωτότυπο κείμενο το χρώμα αναφέρεται όμως ως «χλωρό» και είναι το ίδιο χρώμα που χρησιμοποιείται στη μετάφραση των Εβδομήκοντα για να περιγράψει τις πληγές της λέπρας. Είναι το χρώμα του θανάτου που έχει αποδοθεί και ως πράσινο ή κιτρινοπράσινο στη βιβλιογραφία, αντανακλώντας τη νεκρική χλωμάδα.
Όσο για τον ιππέα, είναι «ο Θάνατος», παραμένοντας ο μόνος από τους τέσσερις που ονοματίζεται από τον Ιωάννη. Ακολουθούμενος από τον Άδη, θα προβεί σε γενοκτονία των άπιστων εθνών ή των εχθρών του χριστιανισμού, εξοντώνοντας το «ένα τέταρτο της οικουμένης».
Οι εφτά σφραγίδες της Αποκάλυψης περιλαμβάνουν πόλεμο, λιμό, αίμα, επιδημίες και θάνατο, αλλά και αμέτρητους ακόμα συμβολισμούς και προφητείες. Πρόκειται για ένα συνεκτικό εσχατολογικό σύμπαν που δεν αφήνει τον αμύητο να παρεισφρήσει, μαγεύοντάς τον ωστόσο με τις εντυπωσιακές περιγραφές και τα ζοφερά μελλούμενα μέχρι την τελική κρίση, που δεν μπορεί παρά να είναι δίκαιη. Και κατανοητή απ’ όλους φυσικά.
Η ερμητικότητα του κειμένου υποχωρεί στα τελευταία κεφάλαια, εκεί που ο ευαγγελιστής μοιράζεται με τους πιστούς το σχέδιο του ελεήμονος Θεού για τις τελευταίες ημέρες και όλη την αιωνιότητα, καθώς αυτά πρέπει να τα καταλάβουν όλοι.
Και να αναγνωρίσουν πως η τελική κρίση δεν θα αργήσει, όπως μας υπόσχεται ο Ιωάννης στον επίλογό του (22:20): «Ναι, έρχομαι σύντομα»…
ΠηγήΔείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα
