Μια ομάδα βακτηρίων που βρίσκονται στο γαστρεντερικό μπορούν να συμβάλουν στην προστασία από τις αλλεργίες, σύμφωνα με νέα μελέτη που πραγματοποιήθηκε σε ποντίκια και δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Proceedings of the National Academy of Science.
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο υποστηρίζουν ότι οι θεραπείες με προβιοτικά μπορούν να προστατεύσουν από κρίσεις αναφυλαξίας που οφείλονται σε τροφές όπως τα φιστίκια.
Αν και τα αίτια της διατροφικής αλλεργίας παραμένουν άγνωστα, οι ερευνητές αναζητούν εδώ και καιρό πιθανές μεθόδους καταστολής ή πρόληψης των αλλεργικών επεισοδίων.
Περιβαλλοντικά ερεθίσματα όπως η κατάχρηση αντιβιοτικών, η διατροφή που περιλαμβάνει πολλά λιπαρά, ο τοκετός με καισαρική ή ακόμη και το βρεφικό γάλα επηρεάζουν τη μικροχλωρίδα του γαστρεντερικού, εξηγεί η ερευνήτρια Κάθριν Νάγκλερ, μία εκ των συντακτών της μελέτης.
Προκειμένου να εξερευνήσουν τη θεωρία που υποδεικνύει ότι οι μεταβολές στη μικροχλωρίδα του γαστρεντερικού παίζουν ρόλο στην εκδήλωση των διατροφικών αλλεργιών, οι ερευνητές εξέθεσαν πειραματόζωα σε αλλεργιογόνα από το φιστίκι.
Μία υποομάδα ποντικιών είχε μεγαλώσει σε αποστειρωμένο περιβάλλον κι έτσι τα πειραματόζωα δε διέθεταν βακτήρια στο γαστρεντερικό τους, ενώ η δεύτερη υποομάδα είχε λάβει αντιβιοτικά, με αποτέλεσμα τα επίπεδα των βακτηρίων να είναι μειωμένα.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όλα τα πειραματόζωα παρουσίασαν ισχυρή ανοσολογική αντίδραση στα φιστίκια και ο οργανισμός τους παρήγαγε τεράστιο αριθμό αντισωμάτων ενάντια στα αλλεργιογόνα, σε σύγκριση με ποντίκια που διέθεταν φυσιολογική μικροχλωρίδα στο γαστρεντερικό τους.
Ωστόσο, η ευαισθησία στα αλλεργιογόνα φάνηκε να υποχωρεί χάρη στη χορήγηση ενός συνδυασμού βακτηρίων της οικογένειας των κλωστριδίων (Clostridia). Άλλοι τύποι βακτηρίων (Bacteroides) δε φάνηκε να έχουν την ίδια επίδραση.
Τα κλωστρίδια βοήθησαν τα ανοσοκύτταρα να παράγουν μεγάλες ποσότητες του σηματοδοτικού μορίου IL-22, το οποίο μειώνει τη διαπερατότητα των τοιχωμάτων του γαστρεντερικού. Για να εκδηλωθεί η ευαισθησία σε ένα τρόφιμο, το αλλεργιογόνο πρέπει να περάσει στο αίμα και να γίνει αντιληπτό από το ανοσοποιητικό.
Τα βακτήρια του γαστρεντερικού ελέγχουν αυτή τη διαδικασία.
