Οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις, ευρύτερα γνωστές ως κρεατάκια, είναι μάζες μαλακού ιστού που βρίσκονται πίσω από τη ρινική κοιλότητα. Όπως και τα λεμφογάγγλια, τα κρεατάκια αποτελούν μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος και αποτελούνται από τον ίδιο τύπο ιστού. Λευκά αιμοσφαίρια μεταφέρονται εντός των αδενοειδών εκβλαστήσεων και αντιδρούν σε παθογόνους «εισβολείς» που προσβάλλουν τον οργανισμό.
Όλα τα παιδιά έχουν κρεατάκια, όμως αυτά συρρικνώνονται σταδιακά από την εφηβεία και μετά. Στους περισσότερους ενήλικες, τα κρεατάκια συνήθως εξαφανίζονται εντελώς.
Εάν το μέγεθός τους είναι μεγαλύτερο από το φυσιολογικό ή εκδηλωθεί φλεγμονή, τα κρεατάκια μπορεί να προκαλέσουν:
1. Αδενοειδίτιδα: Φλεγμονή των αδενοειδών εκβλαστήσεων, συνήθως έπειτα από λοίμωξη. Βακτήρια και ιοί μπορεί να προκαλέσουν την αδενοειδίτιδα.
2. Δύσπνοια: Είναι σύνηθες στα παιδιά τα κρεατάκια να διογκώνονται υπερβολικά, συνήθως λόγω λοίμωξης. Άλλοτε πάλι, τα αίτια της διόγκωσης είναι άγνωστα. Η διόγκωση των αδενοειδών εκβλαστήσεων παρεμποδίζει τη φυσιολογική αναπνοή και την απομάκρυνση της βλέννας από τη ρινική κοιλότητα.
3. Αποφρακτική υπνική άπνοια: Όταν τα κρεατάκια είναι μεγάλα σε μέγεθος, μπορεί να προκαλέσουν διαλείπουσα διακοπή της αναπνοής κατά τη διάρκεια του ύπνου. Το αποτέλεσμα είναι η διακοπή της αναπνοής για μερικά δευτερόλεπτα (άπνοια) αρκετές φορές μέσα στη νύχτα. Η υπνική άπνοια εκδηλώνεται κυρίως με το έντονο ροχαλητό.
4. Ωτίτιδα: Η διόγκωση των αδενοειδών εκβλαστήσεων στα παιδιά οδηγεί σε απόφραξη της ευσταχιανής σάλπιγγας. Οι ευσταχιανές σάλπιγγες απομακρύνουν τα υγρά από τα αυτιά προς το λαιμό. Εάν τα υγρά δεν απομακρύνονται, εκδηλώνονται επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις των αυτιών.
Εάν τα κρεατάκια είναι μεγάλα σε μέγεθος και οδηγούν σε επιπλοκές, αφαιρούνται με χειρουργική επέμβαση (αδενοειδεκτομή).
