Το ύψος μπορεί να αποτελέσει παράγοντα πρόβλεψης για τον εκτιμώμενο κίνδυνο καρκίνου, ανακοινώνουν Γερμανοί ερευνητές σε νέα μελέτη που δημοσιεύουν στην επιθεώρηση The Lancet Diabetes & Endocrinology.
Οι ειδικοί από το Γερμανικό Κέντρο Ερευνών για το Διαβήτη (DZD) ανέλυσαν στοιχεία από 121 παλαιότερες μελέτες, με το συνολικό αριθμό των συμμετεχόντων να ξεπερνά το ένα εκατομμύριο, προκειμένου να καταλήξουν εάν υπάρχει σχέση ανάμεσα στο ύψος και τον καρκίνο.
Σύμφωνα με τα νέα ευρήματα, μια διατροφή που περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό θερμίδων και είναι πλούσια σε ζωικά λίπη συμβάλλει στη σωματική ανάπτυξη αλλά παράλληλα καθιστά το άτομο πιο ευάλωτο στον καρκίνο στα επόμενα χρόνια της ζωής του.
Η ανάλυση υπέδειξε ότι υπάρχουν αρκετές συσχετίσεις ανάμεσα στο ύψος και την κατάσταση της υγείας. Για παράδειγμα, το αυξημένο ύψος στην ενήλικη ζωή φάνηκε να συσχετίζεται με μικρότερους δείκτες θνησιμότητας από στεφανιαία καρδιοπάθεια, εγκεφαλικό και καρδιακή ανεπάρκεια, αλλά αυξημένους δείκτες θνησιμότητας λόγω καρκίνου, τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες.
Αν και το ύψος καθορίζεται κατά κύριο λόγο από γενετικούς παράγοντες, οι τάσεις που επικρατούν σε παγκόσμια κλίμακα υποδεικνύουν ότι και η διατροφή παίζει ουσιαστικό ρόλο στο πόσο ψηλός θα είναι κάποιος ως ενήλικας. Τα διαθέσιμα ερευνητικά δεδομένα δείχνουν ότι εδώ και αιώνες επικρατούν σταθερές τάσεις τα παιδιά να γίνονται ψηλότερα από τους γονείς τους, ωστόσο σε περιόδους πολέμου ή άλλων δυσκολιών το ύψος των παιδιών καταλήγει να είναι μικρότερο από αυτό των γονέων τους.
Οι ερευνητές από το DZD υπέθεσαν ότι οι διαφορές στις διατροφικές συνήθειες που καθοδήγησαν την αύξηση ή τη μείωση στο μέσο ύψος του πληθυσμού μπορούν ενδεχομένως να εξηγήσουν και τις διαφορές που παρατηρούνται στην έκβαση της υγείας ατόμων διαφορετικού ύψους. Το αυξημένο ύψους μπορεί να αποτελεί ένδειξη υπερσιτισμού (κατανάλωση πολλών θερμίδων και προϊόντων ζωικής προέλευσης) κατά τα πρώτα στάδια της ανάπτυξης. Ο υπερσιτισμός μπορεί, με τη σειρά του, να πυροδοτεί βιολογικές διεργασίες με θετική αλλά και αρνητική επίδραση, όπως η αυξημένη ευαισθησία στην ινσουλίνη και η ενεργοποίηση συγκεκριμένων γονιδίων.
Όπως εξηγεί ο Norbert Stefan, ένας εκ των ερευνητών που συμμετείχαν στη μελέτη, η ευαισθησία στην ινσουλίνη συνδέεται σε ορισμένες περιπτώσεις με χαμηλότερα επίπεδα λίπους στο συκώτι, κάτι που πιθανώς εξηγεί γιατί οι ψηλοί άνθρωποι κινδυνεύουν λιγότερο από καρδιοπάθεια και διαβήτη τύπου 2. Οι ίδιες βιολογικές διεργασίες που συμβάλλουν στην ευαισθησία στην ινσουλίνη μπορούν όμως να οδηγήσουν στη μόνιμη ενεργοποίηση των γονιδίων που ελέγχουν την ανάπτυξη των κυττάρων.
Η ανεξέλεγκτη ανάπτυξη των κυττάρων συνεπάγεται αυξημένο κίνδυνο καρκίνου, ιδιαίτερα καρκίνο του μαστού, καρκίνο του παχέος εντέρου και μελάνωμα.
Η γερμανική μελέτη δεν είναι η πρώτη που υποδεικνύει ότι οι ψηλοί άνθρωποι διατρέχουν πιθανώς αυξημένο κίνδυνο καρκίνου. Τον περασμένο Οκτώβρη, Σουηδοί επιστήμονες από το Ινστιτούτο Καρολίνσκα και το Πανεπιστήμιο διαπίστωσαν ότι για κάθε δέκα εκατοστά επιπλέον ύψους ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου αυξάνεται κατά 18% στις γυναίκες και κατά 11% στους άνδρες.
