Οι τρομακτικοί καβαλάρηδες του εσχατολογικού οράματος του Ιωάννη που στοίχειωσαν την ανθρωπότητα
Τους έχουν αναπαραστήσει σε πίνακες, τους έχουν χιλιοτραγουδήσει πολλοί και διαφορετικοί, ακόμα και στον κινηματογράφο έχουν απαθανατιστεί οι μυστηριώδεις ιππείς της Αποκάλυψης, κι όμως παραμένουν εν πολλοίς περιχαρακωμένοι στο απόκοσμο όραμα που τους γέννησε.
Ένα όραμα συναρπαστικό και τρομακτικό ταυτοχρόνως, καθώς αυτοί οι καβαλάρηδες εφορμούν στο προσκήνιο με τρομερά όπλα αφανισμού, όπλα που σήμερα θα αποκαλούσαμε μαζικής καταστροφής.
Αν η βιβλική Γένεση είναι εξάλλου η εξιστόρηση της αρχής όλων των πραγμάτων, η Αποκάλυψη είναι το βιβλίο του τέλους των πάντων. Το ομολογεί και ο ίδιος ο Ιωάννης στους πρώτους στίχους του (1:1-2): «Αυτό το βιβλίο περιέχει την αποκάλυψη που έδωσε ο Θεός στον Ιησού Χριστό, για να φανερώσει στους δούλους του αυτά που είναι καθορισμένα να γίνουν πολύ σύντομα. Ο Ιησούς έστειλε τον άγγελό του και τα αποκάλυψε στο δούλο του τον Ιωάννη. Ο Ιωάννης έδωσε μαρτυρία για το λόγο του Θεού και για τον Ιησού Χριστό· γράφει όσα είδε».
Και με όχημα τον άγγελο του Κυρίου, ο ευαγγελιστής μας παρέδωσε ένα εσχατολογικό κείμενο για το μέλλον της ανθρωπότητας που κατά καιρούς έχει πάρει και το πρόσημο του προφητικού. Η ιστορική ανάλυση αλλά και η εκκλησιαστική παράδοση τοποθετούν τη συγγραφή του στην Πάτμο κατά το 95-96 μ.Χ., επί βασιλείας Δομιτιανού, όταν ο απόστολος Ιωάννης παρουσίασε το ακραία συμβολικό αυτό πόνημα που θα περιλαμβανόταν τελικά στον κανόνα της Καινής Διαθήκης.
Και πόσο μελάνι χύθηκε ανά τους αιώνες προσπαθώντας να ερμηνευτούν τα σύμβολα και οι αλληγορίες της Αποκάλυψης, αλλά και να βρεθούν εκείνα τα κλειδιά για την ασφαλέστερη και ακριβέστερη πρόσβαση του κειμένου! Κι αν ο Ιωάννης μπόλιασε τη μυθικών διαστάσεων εσχατολογία του με αποκρυφιστικά σημάδια και ερμητικά μοτίβα, ήταν αυτοί οι τέσσερις ιππότες του που θα στοίχειωναν το φαντασιακό της Δύσης όσο λίγο πράγματα στους αιώνες που θα έρχονταν.
Μόλις οχτώ εδάφια τους αφιερώνει ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος στο έκτο κεφάλαιο του κολοσσιαίου σε σύλληψη και αντίκτυπο πονήματός του, μόνο που ήταν προφανώς αρκετά για να λειτουργήσουν ως εικόνες-αρχέτυπα για τα μελλούμενα. Τα μελλούμενα που θα συμβούν στους έσχατους καιρούς της ανθρωπότητας, «γιατί πλησιάζει ο καιρός», μας λέει ο Ιωάννης (1:3), «ὁ γὰρ καιρὸς ἐγγύς»…
Παρά το γεγονός όμως ότι όλοι γνωρίζουμε τους περιβόητους καβαλάρηδες της Αποκάλυψης, αυτοί παραμένουν οι μεγάλοι άγνωστοι του ερμητικού κειμένου. Αλλά και των πατερικών γραφών. Κοινή γραμμή ερμηνείας ή καθολική συναίνεση για το ποιοι είναι και τι σημαίνουν δεν υπάρχει φυσικά, καθώς η εξόχως συμβολική τους φύση τους αφήνει αναγκαστικά έκθετους σε ποικίλες εξηγητικές απόπειρες.
Άλλοι πιστεύουν πως δεν είναι παρά ιστορική υπόμνηση στην πορεία του χριστιανισμού ή την ίδια την εκκλησιαστική ιστορία και άλλοι εκλαμβάνουν την Αποκάλυψη ιδεαλιστικά, ως μια συμβολική περιγραφή της κοσμικής σύγκρουσης του καλού και του κακού. Υπάρχει τέλος και μια ακόμα γραμμή σκέψης, από τις επίσημες όλα αυτά, που βλέπει τους τέσσερις καβαλάρηδες ως σατανικά πνεύματα που στοιχειώνουν τον πόλεμο και την ανθρώπινη βία, θεωρώντας ότι όλο το κείμενο είναι ένας θεόπνευστος οιωνός φοβερών μελλοντικών γεγονότων.
Δείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα
