Οι άνθρωποι που κάνουν διαλογισμό για πολλά χρόνια, εμφανίζουν πιο αργή ατροφία και φθορά του εγκεφάλου τους λόγω ηλικίας, σε σχέση με τους συνομηλίκους τους που δεν διαλογίστηκαν ποτέ, σύμφωνα με μια νέα αμερικανοαυστραλιανή επιστημονική έρευνα. Πρόκειται για άλλη μια μελέτη που αναδεικνύει επιστημονικά τα πιθανά οφέλη του διαλογισμού για την υγεία.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την επίκουρη καθηγήτρια νευρολογίας Αϊλίν Λούντερς της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου UCLA της Καλιφόρνια – Λος Άντζελες, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ψυχολογίας “Frontiers in Psychology”, μελέτησαν 100 ανθρώπους, άνδρες και γυναίκες ηλικίας 24 έως 77 ετών, από τους οποίους οι μισοί έκαναν διαλογισμό για αρκετά χρόνια (από τέσσερα έως 46 χρόνια, με μέσο όρο τα 20) και οι υπόλοιποι όχι.
Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν εξελιγμένες τεχνικές μαγνητικής νευροαπεικόνισης του εγκεφάλου για να αξιολογήσουν την κατάσταση της φαιάς ουσίας (του ιστού που περιέχει τα εγκεφαλικά κύτταρα, δηλαδή τους νευρώνες) σε κάθε άτομο που συμμετείχε στην έρευνα.
Η μελέτη έδειξε κατ’ αρχήν αυτό που είναι ήδη γνωστό από παλαιότερες έρευνες: ότι όσο γερνάει κανείς, τόσο λιγοστεύει η φαιά ουσία του και ο εγκέφαλός του υφίσταται έτσι μια νευρωνική φθορά και άρα μια έκπτωση των νοητικών λειτουργιών.
Η δεύτερη -και πιο σημαντική- διαπίστωση είναι ότι αυτή η αναπότρεπτη φθορά του νευρωνικού εγκεφαλικού ιστού στην μέση και ιδίως στην τρίτη ηλικία είναι πιο αργή στην περίπτωση όσων ασχολούνται έμπρακτα με τον διαλογισμό. Στην περίπτωσή τους, η φαιά ουσία «αντιστέκεται» περισσότερο στην φθορά της με το πέρασμα του χρόνου.
Μεγάλα τμήματα της φαιάς ουσίας στον εγκέφαλο όσων διαλογίζονται, είναι καλύτερα διατηρημένα. Για «απρόσμενα μεγάλη θετική επίπτωση» έκαναν λόγο οι επιστήμονες, που περίμεναν να δουν μικρότερες επιπτώσεις.
Οι ερευνητές, επεσήμαναν πάντως πως, εκτός από τον διαλογισμό, υπάρχουν και άλλες αιτίες που μπορεί να παίζουν ευεργετικό ρόλο στην καλύτερη διατήρηση του εγκεφάλου, όπως ο γενικότερος τρόπος ζωής (σωματική άσκηση, υγιεινή διατροφή κ.α.), τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας, αλλά και οι γενετικές διαφορές στον εγκέφαλο.
Η συσχέτιση διαλογισμού – επιβράδυνσης εγκεφαλικής φθοράς είναι σημαντική, καθώς μετά τη δεκαετία του ’70 αυξάνεται παγκοσμίως το προσδόκιμο ζωής και οι περισσότερες χώρες «γερνάνε» δημογραφικά. Μια κοινωνία με περισσότερους ηλικιωμένους, χρειάζεται μεθόδους για να τους διατηρεί σε υγιή κατάσταση χωρίς νευροεκφυλιστικές νόσους (άνοια και Αλτσχάιμερ) – και ο διαλογισμός φαίνεται πως είναι μια τέτοια χρήσιμη τεχνική.
Παλαιότερη έρευνα, έχει δείξει ότι ο διαλογισμός σχετίζεται με μικρότερη ατροφία και στη λευκή ουσία του εγκεφάλου (στον βοηθητικό εγκεφαλικό ιστό ανάμεσα στους νευρώνες).
