Θάνατος, φρίκη, κουτσομπολιό, τέχνη υπό αμφισβήτηση και… ψηφιακή εποχή
Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει τη δύναμη της φωτογραφίας και το γεγονός πως αποτελεί μία από τις πιο δημοφιλείς τέχνες με την ικανότητα να εντυπωσιάζει, να προκαλεί, να σοκάρει. Όλοι μας άλλωστε κουβαλάμε πλέον μια κάμερα πάνω διαρκώς προκειμένου να αποτυπώνουμε την κάθε στιγμή που επιθυμούμε να κρατήσουμε στη μνήμη μας για πάντα.
Ο ρόλος της φωτογραφίας κάποτε δεν ήταν άλλος από την εξυπηρέτηση των αναμνήσεων. Σήμερα, η φωτογραφική μηχανή υπηρετεί πολλούς σκοπούς, ακόμη και την επικοινωνία των ανθρώπων μέσω εικόνων. Δεν είναι λίγες, πάντως, οι φορές που ο φωτογραφικός φακός και οι φωτογραφίες έχουν ξεσηκώσει πάθη, προκαλέσει διαμάχες και έχουν γίνει πρωτοσέλιδα σε ολόκληρο τον κόσμο.
Άλλοτε ωμές και σκληρά ρεαλιστικές, άλλοτε υπερεκτιμημένες κατά την κρίση ορισμένων και άλλοτε εκτός των ορίων και των κανόνων της τέχνης που υπηρετούν. Η παρακάτω λίστα με τις 10 πιο αμφιλεγόμενες στιγμές στην ιστορία περίπου δύο αιώνων της φωτογραφίας περιλαμβάνει τον θάνατο και τη φρίκη του πολέμου στον φωτογραφικό φακό, τη διαμάχη ανάμεσα στην είδηση και το κουτσομπολιό, τη δυνατότητα «αλλοίωσης» της εικόνας και κατ’ επέκταση της πραγματικότητας. Και βέβαια τους κινδύνους στην ψηφιακή εποχή που διανύουμε…
Ο θάνατος στον φακό
Το 1862, κι ενώ ο καταστροφικός αμερικανικός εμφύλιος πόλεμος βρισκόταν σε εξέλιξη, ο φωτογράφος Μάθιου Μπρέιντι οργάνωσε μια έκθεση με τον τίτλο «Ο θάνατος στο Αντίεταμ». Για πρώτη φορά, οι Αμερικανοί είδαν εικόνες νεκρών και ακρωτηριασμένων στρατιωτών στο πεδίο της μάχης.
Το αποτέλεσμα σόκαρε. «Ο κ. Μπρέιντι έχει κάνει κάτι για να φέρει πίσω σε εμάς την τρομακτική πραγματικότητα και σοβαρότητα του πολέμου», έγραψαν οι New York Times τον Οκτώβριο του 1862. «Είναι σαν να έχει φέρει πτώματα και να τα ξάπλωσε στις αυλές και κατά μήκος των δρόμων».
Κι ενώ ο Μπρέιντι δεν ήταν ο πρώτος πολεμικός φωτογράφος, ο ίδιος και οι συνεργάτες του αναγνωρίστηκαν ευρέως ως οι πατέρες του φωτορεπορτάζ.
Οι καταζητούμενοι του Άντι Γουόρχολ
Η δημιουργία του Άντι Γουόρχολ για το New York World’s Fair του 1964 με τις 13 φωτογραφίες καταζητούμενων εγκληματιών από τα αρχεία της αστυνομίας της Νέας Υόρκης έμεινε στη θέση του μόλις δύο ημέρες. Όταν αφαιρέθηκε στη θέση του μπορούσε να δει κανείς ένα γιγάντιο ασημένιο ορθογώνιο παραλληλόγραμμο.
Κανείς δεν γνωρίζει τον ακριβή λόγο που το συγκεκριμένο έργο λογοκρίθηκε. Ο Γουόρχολ κατηγόρησε τον πρόεδρο της έκθεσης και τον επίτροπο πάρκων της πόλης της Νέας Ρόμπερτ Μόσις. Χρόνια αργότερα, αποκαλύφθηκε ότι το τηλεφώνημα έγινε από τον κυβερνήτη Νέλσον Ροκφέλερ. Ένα χρόνο μετά, ο Γουόρχολ υποστήριξε ότι προτιμούσε τη εκδοχή του έργου του με το απλό ασημένιο χρώμα. «Δεν πιστεύω σε τίποτα, οπότε το έργο είναι περισσότερο εγώ τώρα», δήλωσε.
Το συγκεκριμένο έργο αποτελεί το μοναδικό δημόσιο του θρυλικού καλλιτέχνη Άντι Γουόρχολ.Δείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα
