Ποιος είπε ότι μόνο ο άνθρωπος επιδίδεται στο «κυνήγι» του απόλυτου έρωτα; Σύμφωνα με ερευνητές από το Τμήμα Ορνιθολογίας του Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ, ο σπίνος-ζέβρα ακολουθεί παρόμοια διαδικασία με τον άνθρωπο ως προς την εξεύρεση συντρόφου, ενώ όταν ερωτευθεί κάνει περισσότερα μικρά από όσα όταν συμβιώνει με άλλον σπίνο από… συνοικέσιο.
Ο σπίνος-ζέβρα είναι ένα μικρό ωδικό πουλί το οποίο ακολουθεί έναν μονογαμικό τρόπο ζωής. Ετσι ο σύντροφος που θα επιλέξει θα παραμείνει δίπλα του για μια ζωή ενώ θα μοιραστεί μαζί του το «βάρος» της γονικής φροντίδας των μικρών.
Ο έρωτας θρέφει υγιείς οικογένειες
Στο πλαίσιο των δοκιμών τους οι ειδικοί χρησιμοποίησαν μια διαφορετική προσέγγιση προκειμένου να μελετήσουν τη συμπεριφορά των σπίνων-ζέβρα κατά τη διαδικασία της επιλογής του συντρόφου τους. Χρησιμοποιώντας συνολικά 160 πουλιά οι ερευνητές έστησαν μια συνεδρία speed-date – παρόμοια με αυτήν που εφαρμόζεται από γραφεία γνωριμιών, όπου οι ενδιαφερόμενοι γνωρίζουν αρκετούς υποψηφίους προτού αποφασίσουν ποιον θα ήθελαν να ξαναδούν – αφήνοντας ομάδες 20 θηλυκών σπίνων να επιλέγουν ελεύθερα τον σύντροφό τους ανάμεσα σε 20 αρσενικούς σπίνους.
Αφού τα πουλιά είχαν βρει το έτερον ήμισύ τους, οι ειδικοί επέτρεψαν στα μισά μικροσκοπικά ζευγάρια να απολαύσουν τον «έγγαμο βίο» τους. Στα άλλα μισά παρενέβησαν αλλάζοντας τους συντρόφους τους και στη συνέχεια παρακολούθησαν τι θα συνέβαινε.
Διαπίστωσαν λοιπόν ότι τα ζευγάρια, «ερωτευμένα» ή όχι, προχώρησαν στην αναπαραγωγή τους με αποτέλεσμα να αποκτήσουν σύντομα μικρά.
Καλύτεροι γονείς οι «ερωτευμένοι» σπίνοι
Στην περίπτωση των «ερωτευμένων» σπίνων το ποσοστό των μικρών που κατάφεραν να επιβιώσουν ήταν κατά 37% υψηλότερο συγκριτικά με τους άλλους. Αντίστοιχα, στις φωλιές που είχαν προκύψει από… συνοικέσιο ο αριθμός των μη γονιμοποιημένων αβγών ήταν τριπλάσιος από ό,τι στις ερωτευμένες φωλιές, ενώ πολύ μεγάλος ήταν και ο αριθμός των αβγών που χάνονταν ή θάβονταν.
Οι επιστήμονες παρατήρησαν ακόμη ότι στις ίδιες φωλιές ο αριθμός των μικρών που πέθαιναν μετά την εκκόλαψή τους ήταν αρκετά υψηλότερος συγκριτικά με τις ερωτευμένες φωλιές, γεγονός που αποκάλυπτε μια δυσαρμονία ανάμεσα στους δύο γονείς. Οι περισσότεροι θάνατοι καταγράφονταν κατά το πρώτο κρίσιμο 48ωρο από την εκκόλαψη των μικρών καθώς τα αρσενικά φάνηκε πως επισκέπτονταν τη φωλιά πιο αραιά από ό,τι συνήθως.
Και η συμπεριφορά ανάμεσα στο ζευγάρι παρουσίαζε σημαντικές διαφορές καθώς τα θηλυκά δεν ανταποκρίνονταν στο κάλεσμα των αρσενικών και δεν εμφάνιζαν αναπαραγωγική διάθεση. Επιπλέον τα αρσενικά έτειναν να… ξενοκοιτάνε.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ακόμη ότι η θνησιμότητα των εμβρύων ήταν ίδια ανάμεσα στις δύο ομάδες, κάτι που υποδείκνυε ξεκάθαρα ότι ο θάνατος των εκκολαπτόμενων μικρών δεν οφειλόταν σε γενετικά αίτια αλλά σε κακή γονική φροντίδα.
Τα ενδιαφέροντα ευρήματα των γερμανών επιστημόνων παρουσιάστηκαν στην επιθεώρηση «PLoS Biology» και αποκαλύπτουν ότι οι σπίνοι-ζέβρες επιλέγουν τον σύντροφο ζωής τους στη φύση με τρόπο παρόμοιο με τον άνθρωπο, βάσει των χαρακτηριστικών της ιδιοσυγκρασίας τους.
