Σε χρόνια σκοτεινά ο λαός βρίσκει διάφορες διεξόδους. Προσπαθεί να εκτονώσει το άγχος και τα νεύρα μέσα από διάφορες εκδηλώσεις. Η σημαντικότερη από τις διεξόδους είναι το ποδόσφαιρο. Επειδή, όμως, αυτά τα πράγματα είναι αμφίδρομα δεν είναι λίγες οι φορές που το ποδόσφαιρο έχει χρησιμοποιηθεί από την πολιτική προκειμένου να επιτευχθούν διάφοροι στόχοι.
Ποδόσφαιρο και πολιτική είναι ένας εκρηκτικός συνδυασμός που κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις μπορεί να γίνει ακόμα και φονικός. Οι άνθρωποι που αγαπούν το ποδόσφαιρο στην Αργεντινή αυτό το τελευταίο αξίωμα το γνωρίζουν καλά.
Έχουν ζήσει ή έμαθαν για τη σφαγή της «Puerta 12». Ένα τραγικό περιστατικό που άφησε πίσω του 71 νεκρούς και σε πολλά του σημεία οι ομοιότητές με την τραγωδία της «Θύρας 7» είναι ανατριχιαστικές.
Η μόνη διαφορά μεταξύ των δυο πολύνεκρων περιστατικών είναι πως στην περίπτωση της Αργεντινής υπάρχει μια θεωρία που μετατρέπει ένα δυστύχημα σε μια πολιτική συνωμοσία άνευ προηγουμένου.
Η τεταμένη πολιτική κατάσταση τη δεκαετία του 1960
Το 1946 είναι μια χρονιά που σημάδεψε τη σύγχρονη ιστορία της Αργεντινής. Είναι η χρονιά που ο Χουάν Περόν αναλαμβάνει την εξουσία και σε αντίθεση με ότι συνέβαινε στη χώρα τις τελευταίες δεκαετίες υποστηρίζει με όλες του τις δυνάμεις την εργατική τάξη παραχωρώντας σε αυτή πολλά προνόμια. Ήταν τότε που με σύμμαχο τη γυναίκα του Εβίτα ανέπτυξαν όσο ποτέ άλλοτε το κοινωνικό κράτος.
Το ζεύγος Περόν
Η Εβίτα, ωστόσο, το 1952 πεθαίνει, ο Χουάν Περόν αρχίζει και παίρνει τον… λάθος δρόμο, χάνει την υποστήριξη της εργατικής τάξης και κάπως έτσι γίνεται εύκολη λεία στα «δόντια» των συντηρητικών οι οποίοι με μπροστάρηδες τους στρατιωτικούς τον ανατρέπουν. Μέσα από διαδοχικά στρατιωτικά πραξικοπήματα φτάνουμε στις 27 Ιουνίου του 1966 όπου ο αντιπερονιστής Χουάν Κάρλος Ογκάνια αναλαμβάνει την εξουσία ανατρέποντας με πραξικόπημα τον… προηγούμενο δικτάτορα!
Ο δικτάτορας της Αργεντινής, Χουάν Κάρλος Ογκάνια
Ο Ογκάνια επιβάλει ένα απολυταρχικό καθεστώς που χτυπά κυρίως εργάτες και φοιτητές οι οποίοι ξεσηκώνονται. Ο εξόριστος στην Ισπανία Περόν, στηρίζει τις κινητοποιήσεις και καλεί τον κόσμο να βγει στους δρόμους. Η απάντηση του Ογκάνια είναι σκληρή και αιματηρή. Η βία κλιμακώνεται επικίνδυνα.Δείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα
