Οι φιλόζωοι το ξέρουν καλά: οι γάτες δεν είναι σκύλοι. Θέλουν τον χώρο, τον χρόνο και την απομόνωσή τους. Εχουν τους δικούς τους ρυθμούς και πλησιάζουν τους ιδιοκτήτες τους για «γλύκες» μόνο όταν αυτές το επιθυμούν.
Νέα μελέτη αμερικανών ειδικών έδειξε ότι η συγκεκριμένη – «απόμακρη» κατά πολλούς – συμπεριφορά είναι αυτή που χαρίζει στη γάτα τρία επιπλέον χρόνια ζωής συγκριτικά με τον σκύλο ανεβάζοντας έτσι το προσδόκιμό της στα 15 έτη.
Σύμφωνα με τους ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα, τα νέα ευρήματα έρχονται να αντικρούσουν προηγούμενες θεωρίες κατά τις οποίες τα μεγαλύτερα είδη του ζωικού βασιλείου ζουν περισσότερο από τα μικρότερα.
Γάτες ετών 15
Οι ειδικοί διαπίστωσαν ότι, ενώ οι σκύλοι είναι κοινωνικά όντα και κινούνται συνήθως σε αγέλες, οι γάτες τείνουν να απομονώνονται, γεγονός όμως που τις προστατεύει καθώς περιορίζει σημαντικά τον κίνδυνο μετάδοσης ασθενειών. Επιπλέον είδαν ότι οι γάτες μπορεί να μην έχουν τα δυνατά σαγόνια των σκύλων, είναι όμως εξοπλισμένες με σουβλερά νύχια και εντυπωσιακή ευκινησία, ικανά να κατατροπώσουν ακόμη και τον πιο επικίνδυνο εχθρό.
«Οι γάτες κινδυνεύουν λιγότερο από θηρευτές καθώς είναι… πάνοπλες» αναφέρει ο δρ Στιβ Οστάντ. «Αν έχετε προσπαθήσει ποτέ να σηκώσετε γάτα την ώρα που εκείνη δεν ήθελε αγκαλιά, μάλλον θα έχετε ήδη ανακαλύψει το "οπλοστάσιό" της, κάτι που οι σκύλοι δεν έχουν. Οι σκύλοι μπορούν κι αυτοί να αγριέψουν αλλά έχουν ως μόνο όπλο το στόμα τους».
Νέες ράτσες «ψαλιδίζουν» τη σκυλίσια ζωή
Τα χαρακτηριστικά αυτά θεωρεί ο ειδικός ότι έχουν παίξει σημαντικό ρόλο εξελικτικά ως προς τη διαμόρφωση του προσδόκιμου ζωής της γάτας. Κάπως έτσι, κατά τους επιστήμονες, ο μέσος όρος ζωής του σκύλου αγγίζει τα 12 έτη ενώ της γάτας εκτείνεται ως τα 15.
Οι ίδιοι πιστεύουν ότι στην περίπτωση των σκύλων οι διασταυρώσεις που πραγματοποιούνται τελευταία με πιο «εξωτικές» φυλές, οι οποίες ενδεχομένως να είναι ευάλωτες σε σοβαρά θέματα υγείας, έχουν στοιχίσει στον καλύτερο φίλο του ανθρώπου αρκετά χρόνια ζωής.
«Η αλήθεια είναι ότι δεν έχουμε επέμβει στις γάτες τόσο όσο στην περίπτωση των σκύλων. Για παράδειγμα, αν συγκρίναμε έναν μέσο σκύλο με έναν μέσο λύκο, οι διαφορές θα ήταν τεράστιες, τόσο από πλευράς μεγέθους όσο και από πλευράς συμπεριφορών. Κάποιες αλλαγές παρατηρούνται με την πάροδο των ετών στις γάτες, ωστόσο δεν θα δούμε ποτέ ενήλικες γάτες σε μέγεθος φλιτζανιού ή σε μέγεθος γίγαντα» αναφέρει ο δρ Οστάντ, υπογραμμίζοντας την «τρέλα» των διασταυρώσεων που έχουν γεννήσει μια σειρά «προβληματικές» ράτσες σκύλων με σοβαρά προβλήματα υγείας.
«Προσωπικά νομίζω ότι συμπαθώ περισσότερο τους σκύλους» παραδέχεται ο ίδιος. Προτού στραφεί στη Βιολογία ο δρ Οστάντ είχε ασχοληθεί αρκετά χρόνια με την εκπαίδευση λιονταριών. «Τα λιοντάρια μου θυμίζουν σκύλους, είναι πολύ κοινωνικά ζώα και μπορεί κανείς να τα καταλάβει πολύ πιο εύκολα σε σχέση με μια γάτα. Θεωρώ λοιπόν τα λιοντάρια "επίτιμους" σκύλους» προσθέτει.
Σύμφωνα με τη δημοσίευση των ειδικών στο περιοδικό «Science», η κατανόηση της διαδικασίας της γήρανσης θα μπορούσε να οδηγήσει στην παράταση του προσδόκιμου ζωής τόσο των κατοικιδίων όσο και του ίδιου του ανθρώπου.
