Με όλες αυτές τις επιθέσεις του Ιράν με βαλλιστικούς πυραύλους στη Μέση Ανατολή, όλοι αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε πόσο καθοριστικά είναι αυτά τα όπλα στους σημερινούς πολέμους. Και κάπως έτσι γεννιέται το μεγάλο ερώτημα: εμείς στην Ευρώπη, τι ακριβώς έχουμε στις αποθήκες μας;
Με τους πολέμους να μαίνονται κυριολεκτικά στη γειτονιά μας, οι ευρωπαϊκές χώρες τρέχουν και δε φτάνουν για να φτιάξουν το δικό τους οπλοστάσιο, στήνοντας ακόμα και κοινά προγράμματα. Αλλά, ας είμαστε ειλικρινείς, η Ευρώπη είναι σε μεγάλο βαθμό απροετοίμαστη. Αυτή τη στιγμή, πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς έχουν ελάχιστοι, και μιλάμε κυρίως για τη Γαλλία και τη Βρετανία.
Βαλλιστικοί vs Κρουζ: Ποια είναι η διαφορά;
Για να ξέρουμε τι λέμε: ο βαλλιστικός πύραυλος πετάει σε τεράστιο υψόμετρο, φτάνει κυριολεκτικά στα όρια του διαστήματος για να πιάσει τρομακτική ταχύτητα, και σκάει με ακρίβεια σε τεράστιες αποστάσεις. Κάτι αντίστοιχο κάνουν και οι γνωστοί μας πύραυλοι κρουζ (cruise), με τη διαφορά ότι αυτοί πετάνε πολύ χαμηλά για να καταφέρουν να ξεγελάσουν τα εχθρικά ραντάρ.
Τι όπλα έχουν οι Γάλλοι και οι Βρετανοί
Η Γαλλία έχει στο οπλοστάσιό της τους πυραύλους M51 (φτιαγμένους από την Ariane Group). Οι συγκεκριμένοι εκτοξεύονται από υποβρύχια, αποτελούν μέρος της πυρηνικής της άμυνας και χτυπάνε πάνω από 8.000 χιλιόμετρα μακριά! Η ίδια εταιρεία μάλιστα ετοιμάζει τώρα και έναν νέο πύραυλο εδάφους με βεληνεκές 2.000 χιλιόμετρα.
Από την άλλη, οι Βρετανοί βασίζονται στους αμερικανικούς Trident D5 (επίσης εκτοξεύονται από υποβρύχια). Παράλληλα όμως, τρέχουν το «Project Nightfall» για να φτιάξουν βαλλιστικούς πυραύλους εδάφους που φτάνουν τα 500 χιλιόμετρα. Ο βασικός λόγος; Να βοηθήσουν την Ουκρανία να απαντήσει στα ρωσικά χτυπήματα.
Πού βρίσκεται η Ελλάδα σε όλα αυτά;
Η Ελλάδα, παρόλο που είναι από τις πιο κοντινές χώρες της ΕΕ στο Ιράν, έχει μείνει σε πυραύλους μικρού βεληνεκούς. Ο στρατός μας χρησιμοποιεί κυρίως τους αμερικανικούς τακτικούς πυραύλους εδάφους-εδάφους MGM. Πρόσφατα, βέβαια, κάναμε μια σημαντική κίνηση αποκτώντας τους ισραηλινούς πυραύλους LORA, που μπορούν να χτυπήσουν στόχους μέχρι και 400 χιλιόμετρα μακριά.
Αξίζει επίσης να θυμηθούμε ότι η Ελλάδα ήταν η πρώτη χώρα της ΕΕ που έστειλε στρατιωτική βοήθεια στην Κύπρο, όταν η Τεχεράνη χτύπησε τις βρετανικές βάσεις στο νησί.
Τι φέρνει το μέλλον και το πρόγραμμα ELSA
Τι γίνεται όμως από εδώ και πέρα; Όσο η Ευρώπη προσπαθεί να ξυπνήσει αμυντικά, η συζήτηση για νέους πυραύλους έχει ανάψει. Γερμανία και Γαλλία ψάχνονται σοβαρά για την αγορά βαλλιστικών πυραύλων εδάφους. Όπως είπε χαρακτηριστικά και ο Vincent Pery, διευθυντής της Ariane Group, «ο κόσμος τώρα αρχίζει να καταλαβαίνει τι παίζεται με αυτά τα συστήματα».
Εδώ μπαίνει στο παιχνίδι και η πρωτοβουλία ELSA (European Long-Range Strike Approach) που ξεκίνησε το 2024. Την άνοιξαν η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία και η Πολωνία, και γρήγορα μπήκαν η Σουηδία, η Βρετανία και η Ολλανδία (καθώς καμία τους δεν έχει πυραύλους εδάφους που να ξεπερνάνε τα 300 χλμ). Ο στόχος είναι προφανής: να αποκτήσει επιτέλους η Ευρώπη τη δυνατότητα για αστραπιαία χτυπήματα από ψηλά. Το πρόβλημα; Μέχρι αυτή τη στιγμή, το πρόγραμμα δεν έχει φέρει κανένα χειροπιαστό αποτέλεσμα.
