Το «USS Gerald R. Ford» είναι μια πελώρια πλωτή πολιτεία που μπορεί να κερδίσει μόνη της έναν… μικρό πόλεμο
Ήταν στις 22 Ιουλίου 2017 όταν ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και το επιτελείο του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού εγκαινίασαν την επόμενη μέρα της ναυτικής αεροπορίας.
Επιφορτίζοντας επισήμως με στρατιωτικά καθήκοντα δηλαδή το νέο αεροπλανοφόρο των ΗΠΑ, το μεγαλύτερο αεροπλανοφόρο που είδε ο άνθρωπος, αλλά και το μεγαλύτερο πολεμικό πλοίο όλων των εποχών (σε όρους εκτοπίσματος)!
Ο λόγος για το «Gerald R. Ford», έναν κολοσσό των νερών κόστους 12,9 δισ. δολαρίων που όπως καμάρωναν χαρακτηριστικά οι επιτελείς του Ναυτικού εκείνη τη μέρα «θα μπορούσε να κερδίσει μόνο του έναν μικρό πόλεμο».
Αφήνοντας τον μικρό πόλεμο κατά μέρος, αυτό που είναι πράγματι από μόνο του το νέο πολεμικό πλοίο είναι μια ολόκληρη κατηγορία αεροπλανοφόρων. Το πρώτο της κλάσης «Ford» δηλαδή, που έρχεται να αντικαταστήσει την κλάση «Nimitz» όχι μόνο σε όρους επιχειρησιακής ικανότητας, αλλά και τεχνολογικών καινοτομιών.
Πυρηνοκίνητο, το «Gerald R. Ford» εντάχθηκε στον στόλο των ΗΠΑ έπειτα από χρόνια αμφισβητήσεων, περιπετειών, καθυστερήσεων και απίστευτων σπαταλών. Επιχειρησιακά έτοιμο αναμένεται εξάλλου να είναι κάπου μεταξύ 2020-2022, αν κρίνουμε πάντως από την ταλαίπωρη ιστορία της κατασκευής του, μπορεί να καθυστερήσει κι άλλο η πολυπόθητη αυτή μέρα.
Ο Τραμπ έχει επικρίνει μάλιστα πολλάκις το καινοτόμο σύστημα με τους ηλεκτρομαγνητικούς καταπέλτες του, που έρχονται να αντικαταστήσουν τους παραδοσιακούς ατμοπροωθούμενους καταπέλτες της κλάσης «Nimitz», το σύστημα που υποβοηθά δηλαδή το αεροσκάφος να φτάσει στην απαραίτητη ταχύτητα απονήωσης.
Ακόμα και τηλέφωνο πήρε το 2017 τον κυβερνήτη Pat Hannifin, τον επικεφαλής αξιωματικό του αεροπλανοφόρου «Ronald Reagan», ζητώντας του να συγκρίνει το δικό του σκάφος με το «Gerald R. Ford» (CVN 78) και να αξιολογήσει τον πολυθρύλητο ηλεκτρομαγνητικό καταπέλτη του. Και μετά βγήκε και χαρακτήρισε «άχρηστη» την ηλεκτρομαγνητική τεχνολογία, λέγοντας πως το Ναυτικό πρέπει να επιστρέψει στον «καταραμένο ατμό»!
Μόνο που το «Gerald R. Ford» δεν είναι ο αμφισβητούμενος καταπέλτης του, αλλά μια νέα εποχή για τις μάχες σε στεριά και θάλασσα που θέλει τον χρόνο της για να δουλέψει. Πέρα από τις ραγδαίες αλλαγές στον ανεφοδιασμό και τον χειρισμό των οπλικών του συστημάτων, το θεόρατο «Gerald R. Ford» απαιτεί κατά 20% λιγότερους ναύτες από την κλάση «Nimitz» (2.600 έναντι 3.200) για να λειτουργήσει (δεν υπολογίζεται το προσωπικό της αεροπορικής πτέρυγας).
Τι χαρίζει αυτό στο νέο αεροπλανοφόρο; Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των επιτελών, απαράμιλλη λειτουργικότητα και αύξηση κατά 33% στις αποστολές που μπορεί να ολοκληρώσει σε μία μέρα…
Χτίζοντας έναν γίγαντα
Εδώ και 44 χρόνια (από το «Nimitz» του 1975, τα εγκαίνια του οποίου είχε κάνει παρεμπιπτόντως ο ίδιος ο πρόεδρος Τζέραλντ Φορντ), η κλάση «Nimitz» ήταν ό,τι καλύτερο είχε να επιδείξει η Αμερική σε όρους θαλάσσιας υπεροχής. Παρά το γεγονός ότι ο σχεδιασμός τους ερχόταν απευθείας από τη δεκαετία του 1960, οι ΗΠΑ επέμεναν στην κλάση και το τελευταίο μάλιστα της κατηγορίας αεροπλανοφόρο, το «George H.W. Bush» (CVN 77), παραδόθηκε το 2009.
Στην πορεία έγινε ωστόσο σαφές πως χρειαζόταν ένας ανασχεδιασμός και λίγος εκσυγχρονισμός της λειτουργίας αυτών των κολοσσών του νερού. Έτσι γεννήθηκε η κλάση «Ford», που εγκαινιάστηκε με το «Gerald R. Ford» (CVN 78).
Όπως μας εξηγεί το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, παρά το γεγονός ότι η βασική αποστολή του αεροπλανοφόρου παραμένει η ίδια, η κλάση «Ford» θα την εκτελεί «με μεγαλύτερη φονικότητα και ικανότητα επιβίωσης».
Το νέο αεροπλανοφόρο μπορεί εξάλλου να μεταφέρει τα πιο τεχνολογικά προωθημένα αεροσκάφη του Ναυτικού της Αμερικής, τα φοβερά και τρομερά F-35C Lightning II, F/A-18E/F Super Hornet, E-2D Advanced Hawkeye και EA-18G Growler, το ελικόπτερο MH-60R/S, αλλά και όλα τα μη επανδρωμένα drones. Ακόμα και πρόβλεψη για τα πειραματικά και πρωτότυπα αεροπλάνα του Ναυτικού έχει γίνει, έτσι ώστε να μπορεί κάποια στιγμή να τα φιλοξενήσει χωρίς πολλές μετατροπές.Δείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα
