Ο πρωταθλητής του κανόε καγιάκ, Ετεοκλής Παύλου, μιλά για πρώτη φορά για την προσωπική του περιπέτεια και για τη σχέση του με την τραγουδίστρια Ελένη Χατζίδου.
Πριν από πέντε χρόνια κι ενώ εκείνος εργαζόταν στο χώρο της υποδοχής ενός κλαμπ των Αθηνών, δέχτηκε κατά τη διάρκεια ενός αιματηρού επεισοδίου δυο σφαίρες από γόνο γνωστής οικογένειας.
Ο δράστης οδηγήθηκε στη φυλακή, κι ο Ετεοκλής οδηγήθηκε στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας για αρκετό διάστημα. Κατάφερε να επιζήσει αλλά οι γιατροί δεν κατάφεραν να του σώσουν το δεξί του πόδι, με αποτέλεσμα να ακρωτηριαστεί το δεξί του άκρο.
Όπως ο ίδιος λέει, ο ακρωτηριασμός του ποδιού του δεν τον πτόησε καθόλου. Αντιθέτως τον έκανε πιο δυνατό, με αποτέλεσμα σήμερα να ετοιμάζεται για τους παραολυμπιακούς αγώνες του Τόκιο το 2020.
«Εκείνη την ημέρα δούλευα σε ένα άλλο μαγαζί ως τις 6 τα ξημερώματα, στο χώρο της υποδοχής, και ήμουν μαζί με το αφεντικό όταν τον πήραν και τον ενημέρωσαν ότι στο άλλο μαγαζί στο Παγκράτι έχουν μαζευτεί 20 άτομα και είναι έτοιμα να τσακωθούν. Τότε, παίρνει το αφεντικό τηλέφωνο την αστυνομία.
Πηγαίνουμε στο μαγαζί και συναντάμε τους αστυνομικούς απέξω μαζί με τα περιπολικά. Θυμάμαι ότι όταν μας είδαν οι αστυνομικοί, μας είπαν ότι δεν μπορούν να μπουν μέσα στο μαγαζί γιατί είναι πολλά τα άτομα, κι ότι θα περίμεναν ενισχύσεις.
Πρώτος μπαίνει το αφεντικό μου και μπαίνω κι εγώ μαζί του. Ήταν δυο παρέες χωρισμένες, οι οποίες ήταν έτοιμες να πιαστούν στα χέρια. Η μια παρέα ήταν φίλαθλοι του Ολυμπιακού και η άλλη παρέα ήταν φίλαθλοι του Παναθηναϊκού.
Στη συνέχεια η μια παρέα βγήκε έξω από το μαγαζί, ενώ η άλλη παρέα δεν ήθελε να βγει κι άρχιζαν να φωνάζουν και να βρίζουν.
«Ο δράστης με πυροβόλησε χωρίς καμία αφορμή»«Το μαγαζί έκλεινε και είκοσι άτομα που ήταν μέσα στο μαγαζί μαζί με εμάς που βγαίναμε προς τα έξω, δημιούργησαν έναν συνωστισμό. Κάποια στιγμή σκοντάφτω και πέφτω κάτω. Και στην προσπάθειά μου να σηκωθώ, κοιτάζω έναν άνθρωπο να βγάζει ένα πιστόλι, να με σημαδεύει με τα δυο του χέρια και να με πυροβολεί χωρίς καμία αφορμή, πραγματικά. Τρομερή εικόνα δεν θα την ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου.
Η μια σφαίρα καρφώθηκε στην κοιλιακή μου χώρα. Το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να φωνάξω: «Βοηθήστε με, με έχουν πυροβολήσει». Ήξερα ότι πεθαίνω, ένιωσα το κρύο του θανάτου. Εκείνη τη στιγμή φοβάσαι πολύ. Σε τρομάζει αυτό το πράγμα. Βγήκε στην επιφάνεια το ένστικτο της επιβίωσης κι ένιωσα ότι θέλω να ζήσω, ότι πρέπει να ζήσω αλλά ήξερα ότι δεν μπορούσα να αναπνεύσω. Έλεγα στον εαυτό μου «κρατά τις αισθήσεις σου , μέχρι να βρεθεί ένα ασθενοφόρο».
Ο δράστης έμαθα ότι έτρεξε, έφυγε, τον καταδίωξαν οι αστυνομικοί αλλά παραδόθηκε μόνος του μετά από μέρες στην αστυνομία. Προσπάθησα να αναπνεύσω, έβγαλα αίμα από το στόμα. Ακούς την καρδιά σου εκείνη την ώρα, βλέπεις τον κόσμο ταραγμένο και εσύ ακούς την καρδιά σου να χτυπά πάρα πολύ δυνατά στα αυτιά σου. Η κατάρα του ανθρώπου είναι ότι καταλαβαίνει το νόημα της ζωής δέκα δευτερόλεπτα πριν πεθάνει.
Είδα τη ζωή μου όλη να περνάει μπροστά από τα μάτια μου, πραγματικά. Ήμουν ένα μήνα σε καταστολή στη ΜΕΘ κι όταν ξύπνησα νόμιζα ότι πέρασε μόνο μια μέρα. Δεν μπορούσα να μιλήσω, δεν μπορούσα να κουνηθώ. Ένιωθα εγκλωβισμένος στο νοσοκομείο. Δώστε μου δυο πατερίτσες να βγω έξω να περπατήσω δεν αντέχω, έλεγα στους γιατρούς.Δείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα
