Το σύμβολο της ορθόδοξης πίστης και τα μυστήρια που το ακολουθούν

Ένα από τα ορόσημα της ορθόδοξης πίστης, παρά το γεγονός ότι εδώ και αιώνες βρίσκεται σε μουσουλμανικό έδαφος, η Αγία Σοφία αφήνοντας πίσω της πολέμους και καταστροφές συνεχίζει να «φωτίζει» την Κωνσταντινούπολη τόσο ως Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO, όσο και ως κληροδότημα της χριστιανικής ιστορίας.

Το σύμβολο του Χριστιανισμού και ένα από τα μεγαλύτερα και διασημότερα αρχιτεκτονήματα παγκοσμίως, σήμερα λειτουργεί ως μουσείο και είναι από τα μέρη που αξίζει πραγματικά να γνωρίσει ο επισκέπτης της Κωνσταντινούπολης.

Στο εσωτερικό της «φυλάγεται» ένας θησαυρός πολλών αιώνων ιστορίας, μέσα από τα μάρμαρα και τα περίτεχνα ψηφιδωτά της, τα οποία ήταν κρυμμένα κάτω από στρώματα γύψου για αιώνες. Ο επιβλητικός της τρούλος που αντανακλά το φως, οι κιονοστοιχίες με τα σκαλιστά κιονόκρανα και οι λεπτομέρειες από πράσινο, λευκό και ροζ μάρμαρο προκαλούν δέος.

Η Μεγάλη Εκκλησία, όπως είναι διαφορετικά γνωστή, που συμπεριλαμβάνεται στα κορυφαία παραδείγματα της βυζαντινής ναοδομίας, δημιουργήθηκε το 537 επί του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού –«Νενίκηκά σε Σολομών» είχε αναφωνήσει χαρακτηριστικά αντικρίζοντας την υπεροχή του υπέρλαμπρου ναού–, μέχρι το 1453 λειτουργούσε ως ορθόδοξος καθεδρικός ναός της Κωνσταντινούπολης. Μετά την Άλωση μετατράπηκε σε ισλαμικό τέμενος, ενώ από το 1934, και μετά από πρωτοβουλία του Κεμάλ Ατατούρκ, λειτουργεί ως μουσειακός χώρος.

Πώς έμεινε «ανέπαφη» σχεδόν από το μεγάλο σεισμό του 1999;

Η Αγία Σοφία -ένα μνημείο με ιδιαίτερη συναισθηματική αξία για τους έλληνες επισκέπτες- αποτέλεσε αντικείμενο χιλιάδων θρύλων, με πρώτο και καλύτερο αυτόν για τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν κατά την κατασκευή της.

Για την δημιουργία του κολοσσιαίου αυτού μνημείου επιστρατεύτηκαν 10.000 τεχνίτες, οι οποίοι εργάστηκαν αδιάκοπα επί έξι χρόνια, ενώ δαπανήθηκαν περίπου 320.000 λίρες (σήμερα μεταφράζονται σε 120.000.000 ευρώ).

Από κάθε σημείο της γης όπου υπήρξε ελληνισμός έγιναν σημαντικές προσφορές και δωρεές όπως τα χαρακτηριστικά πράσινα μάρμαρα από την Κάρυστο και τη Μάνη, τα κόκκινα από την Αίγυπτο και τα ροζ από τη Φρυγία, ενώ για την εσωτερική διακόσμηση του ναού χρησιμοποιήθηκαν χρυσός, ασήμι, πολύτιμα πετράδια και ελεφαντόδοντο.

Πολλοί ήταν οι επιστήμονες που ασχολήθηκαν με το «φαινόμενο» της Αγίας Σοφίας προσπαθώντας να εξηγήσουν τις τεχνικές που εφαρμόστηκαν για το κτίσιμο και τα θεμέλια του «κοσμήματος» της Κωνσταντινούπολης. Σε αυτό που όλοι συμφωνούν είναι ότι η τεχνοτροπία που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή του ήταν αρκετά πρωτόγνωρη και μυστήρια, όχι μόνο για την εποχή που χτίστηκε αλλά και για τα σύγχρονα δεδομένα. Κάτι που εξηγεί και με το παραπάνω την μεγάλη αξία του κτιρίου.

Εντύπωση, μάλιστα, προκαλεί το γεγονός ότι ο μεγάλος σεισμός στις 17 Αυγούστου του 1999 –ο πιο καταστροφικός στη σύγχρονη ιστορία της Τουρκίας, καθώς μέσα σε 37 μόλις δευτερόλεπτα κόστισε την ζωή σε 17.000 ανθρώπους– δεν επηρέασε καθόλου τα θεμέλια της Αγίας Σοφίας, σχεδόν 1.600 χρόνια μετά την δημιουργία της.

Απορίας άξιον, επίσης, το γεγονός ότι μεγάλες ζημιές προκλήθηκαν μόνο σε έργα ανακαίνισης τα οποία είχαν πραγματοποιηθεί έως και 14 χρόνια πριν, γκρεμίζοντας όλους τους αναπαλαιωμένους σοβάδες δημιουργώντας, έτσι, πρόβλημα στις εργασίες του ιστορικού ναού.

Ωστόσο, ο συγκεκριμένος σεισμός δεν είναι ο μοναδικός από τον οποίο βγήκαν αλώβητα τα πρώτα θεμέλια της Αγίας Σοφίας, καθώς σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία, το σύμβολο της ορθόδοξης πίστης έχει βγει αλώβητο από πέντε, ακόμη, παλαιότερους σεισμούς χωρίς να υποστεί κάποια σοβαρή ζημιά κατά τα έτη 553, 557, 869, 1344 και 1894.Δείτε την επόμενη ή προηγούμενη σελίδα πατώντας τα νούμερα